Lokaal bestuur
Het PvdA maandblad lokaal bestuur plaatst elke maand een dilemma, dit keer mag ik reageren:
“Je ergert je als raadslid enorm aan de houding van de oppositie. Ze hebben nauwelijks inhoudelijke inbreng in de raad, schreeuwen maar een beetje in de microfoon en als het er echt op aankomt lopen ze uit protest weg. Ondertussen staat de krant bol van hun ‘standpunten’. De fractie komt in vergadering bijeen om een strategie te bedenken over hoe hier mee om te gaan. Wat is jouw advies aan de fractie ”
“De kiezer beloont uiteindelijk altijd goed bestuur!”, zegt altijd dezelfde grijze muis in de fractie ter verdediging van het zoveelste grote project waardoor de PvdA klappen krijgt. En ie-de-reen weet dat alléén de PvdA goed bestuur kan verzorgen! Schreeuwden wij maar eens in de microfoon! Die ambtelijke waarheden die we vaak door de raadszaal slingeren komen echt niet in de krant, want ze zijn dodelijk saai. We denken dat de hoogtijdagen van de sociaal-democratie bereikt werden door ambtelijke weekdieren zoals wij. Word wakker, dat waren mannen en vrouwen die duidelijke taal spraken en wisten waarvoor ze in de politiek zaten. Mensen willen wederom begrijpelijke taal, ze willen weer passie zien! Het feit dat schreeuwende oppositie zoveel aandacht krijgt is altijd het falen van uzelf om duidelijke taal te spreken over de visie die u heeft voor uw stad of dorp. Op lokaal niveau is dat makkelijk! U hoeft helemaal geen ingewikkelde helikopterview discussies te voeren, alles is concreet. Kies met passie voor de activering van werklozen, til het laatste kind uit de armoede in uw gemeente, verbeter uw minste wijken, knap uw oude schoolgebouwen op. Deze doelen streeft u beter na met stevige taal dan met ambtelijke deliberatie.





